Het Peuterfestival
Geplaatst op: 21-02-2012
Op woensdag 1 februari was het zover... het peuterfestival in het Kruispunt. En wat is er als peuter zijnde nou leuker dan naar een ECHTE voorstelling in een ECHT theater te gaan. Sommige kinderen waren al wel eens in het Kruispunt geweest, maar voor sommige was het helemaal nieuw en daarom ook best een beetje spannend.
Bij binnenkomst stonden de juffen van de Reddertjes gelukkig al klaar om de kinderen op te vangen. De kinderen van Ieniemienie en Villa Kakelbont waren zelf met hun juffen naar het theater gekomen. De meiden van SKB actief, die alles geregeld hadden, deelden de kaartjes uit en het feest kon beginnen.
De bar van het Kruispunt was helemaal omgetoverd tot een heuse speeltuin met waterplanten, schatten en ballenbakken. Heel mooi en erg leuk om in te spelen. De kinderen die het moeilijk vonden om afscheid te nemen van hun vader of moeder gingen toch al voorzichtig spelen en al snel waren alle tranen verdwenen en hadden ze er helemaal zin in.
Toen iedereen er was en de klok tien uur sloeg gingen we met zijn allen naar boven in de kleine zaal naast de bibliotheek. Heel knus en gezellig. Iedereen mocht een plekje uitzoeken. En terwijl iedereen daarmee bezig was, want naast wie ging je zitten en ging je op je eigen stoel of veilig bij de juf op schoot, hoorden we plotseling geluiden en zagen we twee grappige mevrouwen op een heel groot bed zitten. Ze lazen boekjes en lachten naar elkaar en klommen over het bed. Toen alle kinderen zaten begon de voorstelling.
In deze voorstelling van Toren van Geluid draaide alles om beroepen. Mevrouw Witjes leest boeken. Zij wordt later namelijk bi-blio-the-ca-ris. Zij wordt wat? En u bent een stoffige dromedaris! En ik word later brandweervrouw. Instappen dan maar, de brandweerauto vertrekt. Daar gaan ze. Ze blussen een brand en redden een kat uit een boom. Maar dan staat mevrouw Fortes al weer te wachten. Ze is duiklerares. Kom op mevrouw Witjes, het water in! We gaan duiken. Ook zingen we liedjes van "Ik ben een cowboy" en eten we na afloop nog een stukje zelfgemaakte zogenaamde taart. Heel lekker en je mocht er zoveel van eten als je wilde.
Toen was het helaas weer afgelopen. We gingen naar beneden, de juffen haalden de jassen en toen kwamen de vaders, moeders, opa's, oma's of oppassen de kinderen van de Reddertjes weer ophalen. De kinderen van Ieniemienie en Villa Kakelbont gingen met hun eigen juffen terug. En terwijl we dit deden ging de volgende club met kinderen van andere locaties naar de voorstelling van Dirk Scheele, ook erg leuk.
Wij hebben erg genoten van het peuterfestival en de peuters ook. Volgend jaar willen we weer!
